Κάθε φορά που επίκειται κυκλοφορία ενός καινούριου άλμπουμ του Tom Waits ξέρω ότι για τις πρώτες τουλάχιστον 10 μέρες θα κυκλοφορώ σαν χαμένος, σαν υπνωτισμένος. Σε κάθε περίπτωση πάντως αν ψάχνετe για αντικειμενική αντιμετώπιση αυτού του δίσκου σταματήστε να διαβάζετε. Οι υπόλοιποι καλώς ήρθατε στον μαγικό κόσμο του Waits. Περιμέναμε , περίπου επτά χρόνια για να ακούσουμε καινούριο υλικό από τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη και η αναμονή άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω. Μόλις λοιπόν σας αγγίξουν οι πρώτες νότες ξεδιπλώνεται μπροστά σας ένας κόσμος με εικόνες σκοτεινές και ταυτόχρονα τόσο θερμές , μια πανδαισία ευαισθησίας , προσωπικών παραδοχών και λυρικών στιγμών , βγαλμένες απευθείας από τους δαίμονες που κουβαλάει στο κεφάλι του ο Tom Waits.
Ας δούμε όμως τα πράγματα πιο πρακτικά όσον αφορά το άλμπουμ. Αξίζει να σημειωθεί πως καλλιτέχνες όπως ο Flea, o Richards , o Les Claypol, o Charlie Musselwhite συμμετέχουν στο δίσκο και συμβάλλουν στο τελικό αποτέλεσμα με εξαιρετική επιτυχία. Ειδικά η κιθάρα του Richards και η φυσαρμόνικα του Musselwhite είναι αναγνωρίσιμες σε πάρα πολλά σημεία. O Waits διατηρεί τον ίδιο ακριβώς ήχο και σε αυτό το άλμπουμ, την ίδια αισθητική μιας ξερής παραγωγής, απογυμνωμένης από τα καλούδια της σύγχρονης τεχνολογίας, έναν ήχο εξάλλου που είναι ταυτισμένος με τον ίδιο. Το Bad as me έχει στοιχεία από όλες τις μέχρι τώρα μουσικές κατευθύνσεις του αμερικανού καλλιτέχνη. Το Chicago απελευθερώνει εντελώς τις όποιες μπλουζ διαθέσεις , ενώ μια γιορτινή μελαγχολία σε κυριεύει όταν ακούς το “New year's eve” ή το “kiss me”. Παρόλ'αυτά, είναι και τραγούδια όπως το “bad as me”που αναδεικνύουν τη φωνή του, και ας μη γελιόμαστε, είναι η φωνή του που γεννάει τη μαγεία. Μια φωνή βουτηγμένη σε αλκοόλ και καπνό. Πιο παραστατικός περιγράφοντας τη φωνή του Tom Waits, υπήρξε o κριτικός Daniel Durchholz , ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι ακούγεται : "like it was soaked in a vat of bourbon, left hanging in the smokehouse for a few months, and then taken outside and run over with a car."
&ob=av2e
Εν κατακλείδι, μιλάμε για ένα δίσκο ενός πολυπράγμων ανθρώπου, που αντί να παρακμάσει όπως έχει συμβεί με τόσους και τόσους , εξακολουθεί να μας δίνει κάθε φορά και ένα μουσικό διαμάντι. Βυθιστείτε λοιπόν σε ένα δίσκο που σίγουρα θα σας γεμίσει συναισθήματα και διφορούμενες σκέψεις. Θα πρότεινα να τον ακούσετε διαβάζοντας Μπουκόφσκι. Έχουν την ίδια αμεσότητα , την ίδια άγρια ευαισθησία και την μοναδική ικανότητα να δημιουργούν εικόνες που <<κολλάνε>> το μυαλό.
tracklist 1. ‘Chicago’ 2. ‘Raised Right Men’ 3. ‘Talking at the Same Time’ 4. ‘Get Lost’ 5. ‘Face to the Highway’ 6. ‘Pay Me’ 7. ‘Back in the Crowd’ 8. ‘Bad as Me’ 9. ‘Kiss Me’ 10. ‘Satisfied’ 11. ‘Last Leaf’ 12. ‘Hell Broke Luce’ 13. ‘New Year’s Eve’ 14. ‘She Stole the Blush’ * 15. ‘Tell Me’ * 16. ‘After You Die’ * *bonus tracks on the Deluxe Edition
