Έχεις αράξει σπίτι να ηρεμίσεις μετά από μια μέρα τρελής ζέστης. Ε, δεν θα βάλεις ένα δίσκο να χαλαρώσεις.?.

Arab Strab λοιπόν που έχεις να ακούσεις και καιρό.. Και να που ο δίσκος σε μπάζει τόσο ελευθεριακά σε ένα ηφαιστειακό κυκεόνα και ψάχνεις να βρεις από που ακούγεται αυτή η δυνατά ήρεμη μουσική...

Πνευστά πετάγονται από εδώ και από εκεί, άρυθμοι ρυθμοί '' στήνουν χορό'' μέσα στο κεφάλι. Αργότερα η φωνή η οποία στους μεταλάδες θα θυμησει Bathory!!!

Όπως και να έχει, ο δίσκος έχει πατήσει το play για τα καλά...
Πραγματικά δύσκολος δίσκος , απαιτεί ψυχική αναστάτωση για να ερμηνευτεί σε μια γλώσσα που μπορείς να καταλάβεις ...
¨Ειναι το δισκάκι το οποίο ο Freud θα έδινε στην τελευταία ασθενή του..

Μα τι λέω... Πότε μην κάνεις ''κριτική'' στον δισκο ακούγοντας τον παράλληλα...