Από τον Αποστόλη Αγαλιανό

Οι infidelity είναι Έλληνες, μας έρχονται από το Κιλκίς και αυτός είναι ο νέος τους δίσκος με τίτλο ‘in the city’. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 18  Μαΐου 2009 από την play our music.

Αρχικά γουστάρω που τα παιδιά έγραψαν live στο στούντιο κάτι το οποίο αντιλαμβάνεσαι αμέσως και από τη δυναμική των κομματιών. Δίνουν βάση στους στίχους κάτι το οποίο εκτιμώ πάντα, έχουν άριστη rythm section, δουλεμένες κιθάρες που δεν φοβούνται ούτε να ξεσπάσουν ούτε να στήσουν μελωδικό δίχτυ προστασίας  για τις ευαίσθητες συνθέσεις και στιχους του δίσκου και φυσικά δεν λείπουν και κάποιες πειραματικές πινελιές εδώ κι εκεί.
Τα δεύτερα γυναικεία φωνητικά επίσης ανεβάζουν ένα επίπεδο πιο πάνω τα κομμάτια δίνοντας ώθηση και δύναμη.   Ο  τραγουδιστής με προβλημάτισε λίγο σε κάποιες στιγμές  δίνοντας μου την αίσθηση ότι θέλει να θυμήσει arcade fire, interpol ή τον Brett Anderson των suede,  παρ’όλα αυτά όμως είναι σε καλό δρόμο μιας και σε άλλα σημεία με εξέπληξε ευχάριστα.
Η παραγωγή  είναι τόσο καθαρή όσο χρειάζεται χωρίς να θέλει να λουστράρει τη μπάντα και να προσπαθεί να την κάνει να ακουστεί κάπως αλλιώς.

 Τα συναισθήματα που επικρατούν στο ‘in the city’ είναι πόνος (χωρίς τη μίζερη κλάψα), απομόνωση, και τσαντίλα μερικές φορές. Εικόνες από την πόλη και τους χαρακτήρες της, πράγματα και καταστάσεις που βιώνουμε όλοι σήμερα. Ο μηχανιστικός μηδενισμός της εποχής, μας καταπλακώνει όλους και τελικά: ’shall we keep our heads or shall we fill them with hate?’.
 

Σίγουρα το εύκολο μέρος του δίσκου είναι το πρώτο, χωρίς αυτό να είναι κακό, αλλά και τα τελευταία κομμάτια έχουν να δώσουν ένταση και συναισθήματα.
Αυτά που ξεχώρισα  είναι τα underestimate me(που υπάρχει και σε βιντεάκι στο cd με σκηνές από το στούντιο), conflict, modern life 124, dont talk to me και estrangement.
Ειδικά το τελευταίο είναι και η πιο δυνατή στιγμή του άλμπουμ, κατά τη γνώμη μου.

Τελικά ακούγοντας αυτό το δίσκο αρκετές φορές και ψάχνοντας να βρω μία ατάκα που θα περιέγραφε το γρουπ και τον ήχο του κατέληξα στην εξής:

Οι post punk επηρροές τους περνάνε μέσα από ένα σύγχρονο alternative φίλτρο φλερτάροντας με την art rock.