Μπήκα στο GAGARIN  γύρω στις 20:00, ήδη αρκετός κόσμος είχε μαζευτεί κάτι που έδειχνε ότι το LIVE θα είχε επιτυχία.

Στις 20:10 έκαναν την εμφάνιση τους οι SHATTERED HOPE, η ελληνική μπάντα αποτελούνταν από 6 άτομα, και παρουσίασαν το ατμοσφαιρικό doom/death που παίζουνε.

Στο πρώτο κομμάτι η μπάντα ήταν αγχωμένη και αυτό φαινόταν, από το δεύτερο κομμάτι  το είδανε πιο χαλαρά και παίξανε καλύτερα.
Τώρα στο μουσικό μέρος, καταρχάς πιστεύω έχουν υπερβολικά μεγάλα κομμάτια, κάτι βέβαια που δεν είναι πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ότι έχουν υπερβολικά μεγάλα ατμοσφαιρικά μέρη, κάτι που μπορεί να αλλάξει, μας παρουσίασαν 4 κομμάτια, με ωραίες ιδέες, όμως θέλουν αρκετή δουλειά..
 Οι επιρροές τους είναι ANATHEMA(παλιοί),  ΜΥ DYING BRIDE, λίγο PARADISE LOST ( εποχές LOST PARADISE),  SATURNUS, αλλά εμένα στο σύνολο μου θύμισαν SEPTIC FLESH παλιών εποχών.
 
Για εμένα …  μέτρια μπάντα, με μέτρια απόδοση.


Η συνέχεια είχε το κλασικό στήσιμο για τους MY DYING BRIDE, ενώ ο χώρος είχε σχεδόν γεμίσει κάτι που δείχνει ότι το LIVE το περίμεναν πολλοί…

Η ώρα είχε πάει 9:30 και με μια εισαγωγή σε γνωστό πένθιμο ύφος, οι  MY DYING BRIDE βγήκαν στην σκηνή με το καινούριο τους album, ο κόσμος ενθουσιασμένος και όλα  πραγματικά ήταν τέλεια.

Η μπάντα σε πολύ καλά επίπεδα, καταρχάς οι κιθαρίστες ο HAMISH και ο ANDREW, απλοί παίξανε όπως πρέπει και κρατήσανε το ρόλο τους που τους αναλογεί, ειδικά ο ANDREW χαίρεται που παίζει σε μια metal μπάντα, και ο HAMISH μου φαίνεται ένας metal οπαδός που του αρέσει αυτό που κάνει.

Η LENA και αυτή πολύ καλή, χαίρεται που μοιράζεται την σκηνή με το άλλο γκρουπ, και το ντύσιμο της ήτανε όπως πρέπει, αυτό το ΄΄μαθητικό΄΄ στυλ κέρδιζε πολλούς. Ο DAN ( drummer) και αυτός τέλειος, έδωσε το καλύτερο επάνω στα drums.

Τώρα τι να πούμε για τον AARON, καταρχάς νομίζω ότι πραγματικά νιώθει τους στίχους που γράφει, τέλειος perfomer από όλες τις απόψεις, η φωνή του όπως στα album την προσέχει γιατί ξέρει ότι μέσω αυτής μεταφέρει πολλά πράγματα, και πραγματικά ότι κάνει το νιώθει και δεν ενδιαφέρεται το πως φαίνεται στους άλλους( στο κοινό).

Η μπάντα τίμησε το παρόν της, αλλά και το παρελθόν της, ακούστηκαν πολλά κομμάτια, αλλά στο SHE IS THE DARK, THE DREADFUL HOURS, MY HOPE THE DESTROYER, MY BODY A FUNERAL, BRING ME VICTORY ( χαμός) αλλά για εμένα όταν παίξανε TURN LOOSE THE SWANS, VAST CHOIRS και THE CRY OF MANKIND  έμεινα πολύ ικανοποιημένος.

 Γενικά όλα ήταν τέλεια, η μπάντα παρουσίασε το βαρύ doom της, και αυτή την ώρα βρίσκεται σε πολύ  καλά επίπεδα, αυτό οφείλεται στην επιστροφή σε πιο "παραδοσιακές"  μορφές μουσική τους με την προσθήκη και πάλι βιολιού στην μουσική τους,  κάτι που πρόσθεσε ακόμα ένα θετικό στην συναυλία,  ο συνδυασμός της μουσική τους με τους στίχους τους φτιάχνει ένα "περιβάλλον"  τέλειο, και  για την ώρα νομίζω βρίσκονται σε μεγάλη φόρμα. Η συναυλία ήταν πολύ καλή όπως και το 2002 στο ΡΟΔΟΝ
και το ευχαριστήθηκαν όλοι, η "ιστορία" για τους MDB συνεχίζεται.