Κάθε φορά που ακούω το όνομα τους στο μυαλό μου έρχονται μνήμες από περασμένες δεκαετίες αφίσες αφισόραμα και την κλασσική μάχη που πάντα υπάρχει στην μουσική βιομηχανία κυρίως της Αγγλίας.
Οι A-ha ήταν αυτό που λέμε ο τρίτος πόλος στην μάχη του διμπαντισμού :-)
Στα early 80’s η διαμάχη που πάντα ξέρει να δημιουργεί η μουσική βιομηχανία κυρίως της Αγγλίας ήταν ανάμεσα στους wham και τους Duran Duran. Στα μέσα των 80’s που και οι δύο αυτές μπάντες έφταναν προς το τέλος τους μας σκάνε κάποιοι τύποι από την Νορβηγία και εκεί που όλες οι συμμαθήτριες μας είχαν στο δωμάτιο τους αφίσες με τον Simon Le Bon ή τον George Michael εν μία νυχτή τις ξηλώνουν και την θέση τους παίρνει ο Morten Harket και η παρέα του.
Από τότε μέχρι σήμερα βέβαια έχουν περάσει πολλά χρόνια οι a-ha δεν έμειναν ευτυχώς στο take on me το οποίο είναι ένα από τα τραγούδια αριστουργήματα των 80’s εξελιχθήκαν σαν μουσικοί και σήμερα 25 χρόνια μετά ακόμα καταφέρνουν να βγάζουν καλούς δίσκους και να είναι μουσικά επίκαιροι χωρίς ιδιαίτερες φανφάρες.
Η τελευταία δισκογραφική τους δουλειά που φέρει τον τίτλο Foot Of The Mountain είναι ο ένατος studio δίσκος της έως τώρα καριέρας τους. Με το πρώτο άκουσμα καταλαβαίνεις πως οι κιθάρες που είχαν κυρίαρχο ρόλο στα 2-3 τελευταία τους άλμπουμ έχουν κάνει ένα βήμα πίσω και ο ήχος τους είναι περισσότερο ηλεκτρονικός με ένα τρόπο και στυλ όμως που προβληματίζει. Δυστυχώς σε κάποια σημεία σου δίνει την εντύπωση ότι μιλάμε απλά για ένα πισωγύρισμα και τίποτα παραπάνω. Περιλαμβάνει 10 tracks τα οποία είναι μεν συμπαθητικά αλλά σίγουρα δεν μιλάμε για την σημαντικότερη από συνθετικής άποψης στιγμή των A-ha . Τα καλύτερα σημεία αυτού του άλμπουμ είναι το πρώτο τους single και ομώνυμο foot of the mountain, το nothng is keeping you here, το sunny mystery καθώς και το μελωδικό start the simulator το οποίο κλείνει το δίσκο.
Σε γενικές γραμμές ο δίσκος δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι κακός απλά από μουσικούς όπως οι A-ha εγώ τουλάχιστον περίμενα κάτι καλύτερο μιας και η εντύπωση που μου δόθηκε είναι ότι έχουν στερέψει λίγο από έμπνευση. Από την άλλη βέβαια η βελούδινη φωνή του Harket σώζει την παρτίδα μιας και τα χρόνια κι αν περάσανε σημάδια δεν φαίνεται να έχουν αφήσει σε μια από της μελωδικότερες φωνές της ποπ. και σίγουρα πιστεύω πως αν δεν ήταν Νορβηγοί θα είχαν μια ακόμα μεγαλύτερη καριέρα να επιδείξουν.
Tracklist 01. The Bandstand 02. Riding The Crest 03. What There Is 04. Foot Of The Mountain 05. Real Meaning 06. Shadowside 07. Nothing Is Keeping You Here 08. Mother Nature Goes To Heaven 09. Sunny Mystery 10. Start The Simulator
