|
Tάκης Γραμμένος και ο Περιπλανώμενος Θίασος...
Άκρως πετυχημένη κι ευρηματική ονομασία για μια ομάδα νέων μουσικών.
Ένας τίτλος που σε παραπέμπει σε παλιές ρομαντικές εποχές, και σε δεκαετίες μιας ξεχασμένης Ελλάδας.
Από τον Χρήστο Κ. Τάκη, θέλεις να μας μιλήσεις και να μας παρουσιάσεις το θίασο σου?
Ο Περιπλανώμενος Θίασος δημιουργήθηκε πριν λίγα χρόνια. Κάποια στιγμή ένιωσα την ανάγκη να βγω από το υπόγειο στούντιο του σπιτιού μου και να μοιραστώ αυτό που κάνω με κάποιο κοινό στο οποίο ίσως να είμαι αρεστός. Ο Κωνσταντίνος Πάπαρης και η Ειρήνη Ευθυμάκη είναι οι φίλοι και συνοδοιπόροι που μου εμπιστεύτηκαν τους στίχους τους. Στην πορεία ήρθε η γνωριμία και η φιλία με τον κιθαρίστα Πάνο Οικονομάκη, εξαιρετικό μουσικό, έτσι μπήκαμε στο στούντιο και με την γνώση του με βοήθησε να βγουν προς τα έξω όλα αυτά που είχα μέσα στο κεφάλι μου. Στη συνέχεια ξεκίνησαν κάποιες ζωντανές εμφανίσεις και προστέθηκαν ακόμα στην παρέα παλιοί και νέοι φίλοι, ο Φώτης Κατσάνος στην ηλεκτρική κιθάρα, η Χρύσα Οικονομάκη στα πλήκτρα και στα φωνητικά, ο Σταύρος Κωνσταντόπουλος στο μπάσσο και ο Μιχάλης Κλαστάδας στα τύμπανα. Προσωπικά σαν ακροατής τάσσομαι υπέρ του πολιτικοποιημένου στίχου, αρκεί να μην απευθύνεται σε ανθρώπους με πλαστικά σημαιάκια στα χέρια.
Έχεις σκεφτεί να γράψεις τέτοιο στίχο? Θα χρησιμοποιούσες ποτέ στίχο με πολιτικές προεκτάσεις στα τραγούδια σου?Οι στίχοι που χρησιμοποιώ είναι βιωματικοί και πιστεύω ότι ναι, έχουν πολιτική και κοινωνική στάση. Η στρατευμένη μουσική και τα πλαστικά σημαιάκια δε με αφορούν, σήμερα όλα αυτά μου φαίνονται λίγο δήθεν. Tο τραγούδι σου “Φυλακή” μιλάει για αόρατους τοίχους και για ένα κλουβί με ανοιχτές τις πόρτες. Πόσο φυλακισμένος πιστεύεις νιώθει σήμερα ο σύγχρονος μικροαστός – μιας και αυτός αποτελεί την πλειοψηφία στην αφιλόξενη Αθήνα του χάους – και τι είναι αυτό που τον κρατά εγκλωβισμένο, απελπισμένο και βυθισμένο στην απόγνωση? Πιστεύω ότι ο σύγχρονος μικροαστός ζει μέσα στην απόλυτη φυλακή, που του έχει δημιουργήσει το αφιλόξενο κράτος, προσφέροντας του υλικά αγαθά χωρίς αξία, σύγχρονα κλουβιά με κλιματισμό, τηλεοράσεις 40'', πλαστικό χρήμα και πλαστικά όνειρα, τσιμέντο, καυσαέριο, δρόμοι που δεν μπορείς να διασχίσεις σε μια εκκωφαντική μοναξιά, με αντίτιμο την ίδια μας την ζωή, αφαιρώντας μας τα συναισθήματα, το οξυγόνο, τον ήλιο, το φως.  Ελληνική Ροκ Σκηνή.Τι γεύση σου αφήνει?Υπάρχει αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη ανάμεσα στα εγχώρια γκρουπ? Από ποιους παράγοντες πιστεύεις ότι μπορεί να αλλοτριωθεί και κατ’ επέκταση να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας μια παιδικής ροκ μπάντας φίλων με όνειρα?Πιστεύω ότι γίνονται κάποιες φιλότιμες προσπάθειες από νέα παιδιά που γουστάρουν να εκφράζονται μέσα από τη ροκ μουσική και από την άλλη συναντάμε συχνά μπάντες και καλλιτέχνες που θα έπαιζαν άνετα μέχρι και στο fame story για την προβολή τους. Αλληλεγγύη είναι μια λέξη που την συναντάω συχνά να την χρησιμοποιούν πολλές μπάντες και καλλιτέχνες σε συνεντεύξεις τους, όμως στην πορεία βλέπουμε συνήθως να υπερισχύει το μεγάλο τους "εγώ". Η μουσική και ο στίχος σου είναι “σκοτεινά” κομμάτια ενός παζλ που αμφιταλαντεύονται στο χθες και στο σήμερα. Οι συνθέσεις σου εμπεριέχουν έναν προβληματισμό και μια μελαγχολία. Από που αντλείς έμπνευση σαν μουσικός? Για τι πράμα νιώθεις την ανάγκη να μιλάς μέσα από τα τραγούδια σου? H καθημερινότητα, οι εικόνες, ο θόρυβος της πόλης κι όταν τα βιώματα και τα συναισθήματα είναι δύσκολα και έντονα, δίνω συνάντηση με τον εαυτό μου και μεταφράζω τις σκέψεις μου σε ήχους, δεν ξέρω αν λέγεται έμπνευση αυτό, αλλά μόνο μέσα από αυτή την μοναχική διαδικασία ξορκίζω τις εμμονές μου και τις κάνω τραγούδια.
Δεν σου κρύβω ότι ακούγοντας κανείς για πρώτη φορά την χροιά της φωνής σου,αμέσως θυμάται καλλιτέχνες όπως ο Σιδηρόπουλος κι ο Μάλαμας. Ποιες είναι οι επιρροές σου όλα αυτά τα χρόνια?
Είχες φανταστεί ποτέ πιτσιρικάς ότι κάποια μέρα θα βρισκόσουν με μια κιθάρα στα χέρια πάνω σε ένα πατάρι να παίζεις στο κόσμο δικά σου τραγούδια?
Οι επιρροές μου προέρχονται κυρίως από μουσικές δυνατών συναισθημάτων, μέσα από πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής. Από πιτσιρικά θυμάμαι τον εαυτό μου με μια κιθάρα να προσπαθεί να εκφράσει τα συναισθηματά του. Σήμερα μου δίνει μέγαλη χαρά το να μπορώ να μοιράζομαι αυτό που κάνω με τον κόσμο.
 Έχεις δώσει αρκετές live εμφανίσεις σε πολλά μουσικά στέκια και σκηνές της πρωτεύουσας.Τι ήταν αυτό που σου άρεσε και τι όχι από όλο αυτό το “αλισβερίσι”? Τι θα θυμάσαι από αυτό και τι έχεις ξεχάσει ήδη?
Σίγουρα οι συνθήκες και ο ήχος που διαθέτουν πολλά μουσικά στέκια δεν είναι και ό,τι καλύτερο, αλλά αν υπάρχει καλή διάθεση και λίγο καλή συνεννόηση όλα ξεπερνιούνται και οποιαδήποτε δυσκολία ξεχνιέται όταν αρχίζει το live και αφήνεις πίσω σου όλα αυτά και κλειδώνεις μέσα στην μουσική σου και στον κόσμο.
Αυτό τον καιρό ο Τάκης ετοιμάζει κάτι? Ποια είναι τα άμεσα μελλοντικά σου σχέδια? Να περιμένουμε κάποια νέα δισκογραφική κίνησή σου? Αυτή την εποχή ετοιμάζω ένα κομμάτι τα λόγια του οποίου είναι σε ποίηση Κατερίνας Γώγου.
Συγκεκριμένα είναι το ποίημα "πως με κοιτάει έτσι" και ο τίτλος του βιβλίου, cd + dvd θα είναι "Πάνω κάτω η Πατησίων". Πρόκειται για μια συλλογή στην οποία θα συμμετέχουν αρκετοί καλλιτέχνες και την επιμέλεια έχει ο Γιώργος Κορδέλλας, ο οποίος με προσκάλεσε και πραγματικά ήταν τιμή για μένα που με εμπιστεύτηκε.
Προσωπικό άλμπουμ είναι κάτι που επιθυμώ εδώ και αρκετό καιρό να γίνει, υλικό υπάρχει αρκετό, κοντά στα 35 τραγούδια. Τώρα, το ποια εταιρία θα εκδηλώσει ενδιαφέρον και το τι θα προκύψει, άγνωστο...
Γνωρίζω καλά ότι δεν ζεις από την μουσική, όπως και πολλοί άλλοι συναδελφοί σου.
Αυτό είναι κάτι που αποτελεί τροχοπέδη για σένα δεδομένου ότι αφιερώνεις πολλές ώρες στις καθημερινές επαγγελματικές σου υποχρεώσεις?
Είναι δεσμευτική αυτή η ενασχόληση έναντι της μουσικής δημιουργίας και της αφοσοίωσης με την τέχνη?
Αυτή την στιγμή δεν ζω από τη μουσική, σίγουρα θα μου άρεσε να μπορώ να επιβιώνω μέσα από αυτή. Αλλά χωρίς συμβιβασμούς.
Ιστότοποι όπως το myspace, το facebook, το hi5 ενδεχομένως, επιτρέπουν στον καλλιτέχνη να έχει, πέρα από την ανέξοδη και ευρεία διαφήμιση και προβολή της δουλειάς τους, και ένα feedback όσον αφορά την αποδοχή ή όχι του “προϊόντος” που λανσάρουν. Πόσο αντιπροσωπευτικό πιστεύεις ότι είναι αυτό το feedback? Aνταποκρίνεται πάντα στην πραγματικότητα? Είναι σοφό να το εμπιστεύεται κανείς εκατό τοις εκατό?
Σίγουρα αυτές οι ιστοσελίδες είναι ένα εύκολο και γρήγορο μέσο να προβάλεις τη δουλειά σου.
Έχεις άμεση επαφή με τον κόσμο που γουστάρει το υλικό σου και μόνο θετικά το βλέπω.
Τώρα, το αν ανταποκρίνεται πάντα στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνεται καισίγουρα θα ήταν χαζό να το εμπιστεύεσαι και για να μην γελιόμαστε αν δεν υπάρχει όλο το πακέτο: δισκογραφική εταιρία, μάνατζερ, ραδιο-υποστήριξη κλπ. πραγματικό feedback δεν μπορείς να έχεις.
Το life style που επιβάλει έναν ανούσιο τρόπο ζωής, το star system που αναδεικνύει εφήμερους τηλεοπτικούς αστέρες με ημερομηνία λήξης, και η εμετική ξενόφερτη glamouria των καιρών μας που έχει για σύμμαχο μια φασιστική και κομπλεξική ωραιοποίηση της ασχήμιας, ξέρω ότι είναι μακρυά από σένα και ότι σε αφήνουν αδιάφορο. Δυστυχώς και η τέχνη της μουσικής είναι ένα θύμα αυτών των τεράτων. Υπάρχει σωτηρία? Έχει μείνει χώρος για την “ποιότητα” όπως κι αν την αντιλαμβάνεται αυτή ο καθένας μας?
Δυστυχώς οι λίγοι εναπομείναντες εραστές της τέχνης βρίσκουν μπροστά τους μεγάλα τείχη.
Αυτούς που υποστηρίζουν σήμερα την ποιότητα, κάποιους τους εκτιμώ αρκετά για το καλλιτεχνικό τους έργο, έχω την αίσθηση ότι τους αφήνει παγερά αδιάφορους η υποστήριξη νέων δημιουργών και μόνο σε συνεντεύξεις γνωρίζουν να λένε παχιά λόγια αλληλεγγύης, ενώ πολλοί από αυτούς ξέρουμε πως βοηθήθηκαν στο ξεκίνημα τους...
Το μεγάλο τους "εγώ" και το άγχος για το μοίρασμα της "καλλιτεχνικής πίτας" είναι οι λόγοι, για τους οποίους δε δίνουν χώρο και δε βοηθάνε νέους καλλιτέχνες... Μόνο κάτι έντεχνα τρικάκια ευκαιριακών συνυπάρξεων με κάποιους καινούργιους βλέπουμε μερικές φορές που και πάλι, μέσω αυτών την αυτοπροβολή τους έχουν κατα νου.
Ευχαριστούμε πολύ Τάκη, καλή επιτυχία και καλή συνέχεια στον δημιουργικό σου δρόμο.
|
Interviews