Από τον Γιώργο Ριζόπουλο

Καταρχήν το πρώτο πράγμα που θέλουμε να λύσουμε είναι μια ως προς την πόλη που δραστηριοποιούντα οι an orange end . Φαίνετε πως σας διεκδικούν Πάτρα και Τρίπολη,  μάλιστα μετά από το review για το Lego στο οποίο δεν είχαμε κάνει αναφορά για την Τρίπολη και σας παρουσιάσαμε ως Πατρινούς μας ήρθαν αρκετά  email που μας έλεγαν ότι είστε παλικάρια από την Τριπολιτσά.
Τελικά οι an orange end από πού είναι ? ?


Μάλλον έχουμε βάλει και εμείς το χέρι μας σε αυτή τη σύγχυση με τη πληροφορία στο ‘myspace’ περί Τρίπολης, Πάτρας και Αθήνας.. Όμως ήταν επιτακτικό να το κάνουμε, μιας και λόγω σπουδών, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του καθενός άρχισε να αφορά και μια άλλη πόλη.                                                         
Η αλήθεια ωστόσο είναι πολύ απλή. Όλοι έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει στη Τρίπολη! Εκεί δημιουργήθηκε η μπάντα. Εκεί ανήκει. Και παρόλο που φύγαμε από εκεί για σπουδές, η ζωή της μπάντας δεν έπαψε ποτέ να συνδέεται άμεσα με το συγκεκριμένο μέρος. Εκεί οργανώνουμε τα πάντα, από εκεί ξεκινάμε, μόνο εκεί κάνουμε πρόβες και συζητάμε.. Στη Πάτρα ηχογραφήθηκε ο πρώτος μας δίσκος και πριν από αυτόν ένα ιδιότυπο promo-single 2 τραγουδιών. Κάπως έτσι συνδεθήκαμε άμεσα και λογικά με αυτή τη πόλη. Η Πάτρα είναι για εμάς μια μουσική αγκαλιά που έτυχε να μας χωράει.. 
    
 
 
Από πότε υπάρχουν οι an orange end  και τι ήταν αυτό που σας έκανε να δημιουργήσετε την μπάντα ?
 

 
Πόσο σας έχει δυσκολέψει το γεγονός ότι δεν έχετε μια μεγάλη πόλη αλλά την Τρίπολη?

Μέχρι τα 17-18 μας σίγουρα η Τρίπολη αποτελούσε τροχοπέδι σε ότι αφορά το τεχνικό κυρίως μέρος του πράγματος. Άλλωστε στη περίοδο εκείνη δεν είχε ξεκινήσει και η άνθιση των αγορών μέσω internet, πράγμα το οποίο θα είχε αποβεί σωτήριο. Όμως το σημαντικότερο κομμάτι του συγκροτήματος που αφορά το ύφος, και το οποίο σε μεγάλο βαθμό προέρχεται από το μέρος και τον τρόπο ζωής, επηρεάστηκε και επηρεάζεται εκούσια ακόμα και σήμερα, με απόλυτα θετικό τρόπο. Με άλλα λόγια η Τρίπολη για εμάς, τώρα που γνωρίζουμε πια πως λειτουργεί το πράγμα, αποτελεί τόπο έμπνευσης, και ψυχραιμίας!! Γι’ αυτό άλλωστε εξακολουθεί να επιδιώκεται η μόνιμη επαναφορά μας εκεί.   
 

Μιας και δεν είστε Πατρινοί αλλά όλοι έτσι πιστεύουν και με δεδομένο το ότι εδώ και 2-3 χρόνια έχουμε δει πολλές αξιόλογες δουλειές από εκεί.  Θα θέλαμε να μας πείτε λίγα λόγια για τη μουσική σκηνή της Πάτρας.

Αυτό που μπορεί να πει κανείς για τη μουσική πραγματικότητα της Πάτρας ζώντας την, είναι ότι οι άνθρωποι που συμμετέχουν με τον ένα η τον άλλο τρόπο σε αυτή εξακολουθούν να διατηρούν ένα ανθρώπινο πρόσωπο, μια πιο ήσυχη αύρα.. Αυτό έχουμε την αίσθηση ότι καταλήγει στη μουσική με έναν ομοιόμορφο τρόπο. Όντως υπάρχουν πολλά αξιόλογα πράγματα που ξεκινούν από εκεί. Ωστόσο ακόμα και σε αυτό, το κατά τα άλλα κινητικό «μουσικά» τοπίο, οι υποδομές οι οποίες θα το έφερναν στην επιφάνεια ως ένα ιδιαίτερα ποιοτικό και άξιο λόγου προϊόν απλώς δεν υφίστανται.
Είναι απαράδεκτο να δέχεσαι καταπληκτικές κριτικές από το εξωτερικό και στη Πάτρα {τουλάχιστον}, κάποιοι να μην ξέρουν το όνομα του συγκροτήματος. 

Kαι μιας και είστε το πρώτο αναγνωρισμένο συγκρότημα από την Τρίπολη. Πιστεύετε ότι μπορεί να δημιουργηθεί στην πόλη σας μια σκηνή με ονόματα του είδους σας ?
 
Πολύ θα το θέλαμε! Αν βλέπαμε ότι υπάρχει η παραμικρή ικανή σπίθα να ξεκινήσει κάτι τέτοιο θα πέφταμε επάνω και θα δίναμε ότι βοήθεια είμαστε ικανοί να δώσουμε. Και χωρίς να είναι απαραίτητο να αφορά το «είδος μας». Όμως δυστυχώς θεωρούμε ότι στη Τρίπολη δεν μπορεί να υπάρξει σκηνή γιατί δεν υπάρχει camping.  τουτέστιν δεν υπάρχει κοινό. Λόγω της φοιτητικής μετανάστευσης η επαρχία παραμένει ιδιαίτερα ήσυχη το χειμώνα και κάτι τέτοιο είναι αρκετό ώστε να μη μπορεί να συντηρηθεί μια μουσική σκηνή. Για να μην επεκταθούμε σε θέματα μουσικής νοοτροπίας τα οποία δεν αφορούν την επαρχία αλλά όλη την Ελλάδα.
 

Πριν την κυκλοφορία του Lego είχατε συμμετάσχει στο μουσικό διαγωνισμό Coca cola Soundwave, πόσο σας βοήθησε αυτή η συμμετοχή σας στην συνέχεια ?
 
 Η περίοδος που αφορούσε το διαγωνισμό πρόσφερε πολλά και σε μικρό χρονικό διάστημα. Αν θέλετε μας καλόμαθε κιόλας, γιατί μας οδήγησε να ζήσουμε με τη μπάντα καταστάσεις, στο ρυθμό και τον τρόπο που συμβαίνουν στο εξωτερικό όσον αφορά τουλάχιστον αυτό το είδος.
Στη συνέχεια δεν βοήθησε με κάποιο τρόπο. Ακόμα και η δισκογραφική πρόταση από την εταιρία μας την inner ear, ξέρουμε πως δεν είχε ουσιαστικά να κάνει καθόλου μα καθόλου με τη coca-cola. Πάντα το κοντέρ μηδενίζει και ο κόσμος έρχεται σε επαφή με τη μπάντα μέσα από το επόμενο της βήμα. Χωρίς απαραίτητα να το περιμένει.
 

Μετά την κυκλοφορία του Lego έχει αλλάξει κάτι στον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα αλλά και στο πως σας βλέπει το κοινό ?
 
Για το δεύτερο μάλλον θα πρέπει να ρωτήσουμε το κοινό.. Το δικό μας feedback από το δίσκο είναι πολύ θετικό αλλά όχι αντιπροσωπευτικό.
Εμείς από τη πρώτη στιγμή που τελείωσε το “Lego” περάσαμε σε μια νέα ενότητα μουσικά η οποία δε θα μπορούσε παρά είναι έντονα διαφορετική. Μας αρέσει πολύ να δοκιμάζουμε καινούργιες ενορχηστρώσεις και στοιχεία στη μουσική μας. Ακούγοντας τα πρώτα δείγματα από το καινούριο υλικό αισθανόμαστε ότι η επόμενη δουλειά θα μας στείλει σε ένα εντελώς διαφορετικό μέρος. Από εκεί και πέρα τα πράγματα μοιάζουν να είναι όπως τα περιμέναμε και πριν απ’ το δίσκο.   
 
 

Ιστότοποι όπως το myspace, το facebook,  επιτρέπουν στον καλλιτέχνη να έχει, πέρα από την ανέξοδη και ευρεία διαφήμιση και προβολή της δουλειάς τους, και ένα feedback όσον αφορά την αποδοχή ή όχι του “προϊόντος” που λανσάρουν. Πόσο σας έχει βοηθήσει το internet στην προώθηση της δουλειάς σας και  πόσο αντιπροσωπευτικό πιστεύετε ότι είναι  το feedback?
 
Σίγουρα η εποχή που διανύουμε έχει μετατρέψει την έκδοση δίσκων σε εθιμοτυπία. Είναι πια επιτακτικό να διαφημίζεις τη δουλειά σου μέσω του internet αφού αυτό βρίσκεται ως μέσο, στη κορυφή της επικοινωνίας σήμερα. Ωστόσο κατά τη γνώμη μας το τίμημα κρύβεται στο feedback για ευνόητους λόγους.. Είναι πολύ δύσκολο να έχεις μια επαρκή και αντιπροσωπευτική εικόνα των σχολίων που δέχεσαι σε βαθμό που να αναγνωρίζεις αν είναι αληθινά όλα αυτά. Επίσης αρνητικό μέσα στα θετικά του μοιάζει το γεγονός της δυνατότητας του χρήστη να παρακολουθεί ένα κάρο μουσικές (τουλάχιστον μουσικές), ταυτόχρονα. Δεν είναι εύκολο να διαθέτει κάποιος συνέχεια τη κριτική ικανότητα που θα του επιτρέψει να φιλτράρει και να καταλάβει τι από αυτά που ακούει το έχει ανάγκη και τι εντέλει του αρέσει πραγματικά..
 

Έχει γίνει πλέον μόδα ίσως και επιτακτική ανάγκη για τους μουσικούς  να δίνουν την μουσική τους μέσω των ιστοσελίδων τους είτε δωρεάν είτε με κάποιο μικρότερο σχετικά με τις τιμές των δισκοπωλείων τίμημα.
Έχετε σκεφτεί να κάνετε κι εσείς κάποια τέτοια κίνηση?
 
 Όπως είπαμε παραπάνω είσαι αναγκασμένος να κινηθείς σύμφωνα με το μέσο επικοινωνίας που επικρατεί. Αν θες λοιπόν στις μέρες μας να πας μπροστά, θα πρέπει να προσαρμοστείς σε ένα internet το οποίο τουλάχιστον στην Ελλάδα αν όχι στη Ευρώπη, δεν κατοχυρώνει οικονομικά τους μουσικούς λόγω νομοθετικής καθυστέρησης και πρωτοβουλίας. Εννοείτε ότι άσχετα με τη κυκλοφορία του δίσκου μας, ακόμα και η ίδια μας η εταιρία έδωσε, ταυτόχρονα αν δεν κάνω λάθος, την ευκαιρία να ακούει κανείς ολοκληρωμένα το δίσκο σε πολύ καλή ποιότητα και αν θέλει να τον αγοράσει κιόλας.. Αν δεν το ανεβάσεις εσύ ο ίδιος λοιπόν θα το κάνει ο πρώτος που θα το πάρει στα χέρια του οπότε τι αλλάζει. Η ίδια και η αυτή κλεψιά, απαλλαγμένη από κάθε νομοθετική προστασία λόγω νοερής υφής.   
 

Μετά το Lego τι ακολουθεί ?  Έχετε αρχίσει να ετοιμάζεται την συνέχεια του LEGO ?
 
Αν και συνθετικά το ταξίδι ξανάρχισε, ακόμα είναι πολύ νωρίς να μπορούμε να έχουμε τη παραμικρή ιδέα για το που θα μας οδηγήσει η μουσική στη συνέχεια.