Γύρω στις 10:45  στην σκηνή ανέβηκαν οι pop eye. Η τετραμελής πλέον μπάντα, (για όσους δεν το γνωρίζουν πρόσφατα προστέθηκε ένα νέο μέλλος ο Αντώνης Ντούνιας πρώην drummer των Goya’s dream), μας  καλωσόρισε και μας έριξε απευθείας στα βαθιά με το deepest sea. H αλλαγή στον ήχο τους με την προσθήκη φυσικών drums είναι εμφανής και κατά την ταπεινή μου γνώμη προς το πολύ καλύτερο. Στην συνέχεια ακούσαμε το if you ίσως το πιο ακουσμένο track των pop eye και κάπου εκεί νομίζω πως κέρδισαν το στοίχημα. Κατάφεραν να ξεσηκώσουν το κοινό το οποίο δεν ήταν και μικρό αριθμητικά, (500 άτομα κατά προσέγγιση) μα και ηλικιακά, και το να κάνεις έναν 30something να χορέψει στις μέρες μας δυστυχώς δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα. Σε αυτό βέβαια πέρα από την μουσική τους  βοήθησε και η σκηνική τους παρουσία και εδώ θα κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στον τραγουδιστή τους, Δημήτρη Καμπούρη ο οποίος παρότι γριπωμένος  όπως μας είπε (ας ελπίσουμε όχι με την γρίπη των χοίρων ή όπως αλλιώς τελικά θα την βαφτίσουν), ήταν εκπληκτικός και σε σχέση με προηγούμενα live τους -που έχει τύχει να παρακολουθήσω- απελευθερωμένος.

23:45  φώτα σβήνουν στο video wall βλέπουμε τον καπνό ενός τσιγάρου με μουσική υπόκρουση samples από κομμάτι των GAD.

 

 

Οι Gad. ξεκινούν διασκευάζοντας το Julias song των OMD και μας καλησπερίζουν εξηγώντας μας για πρώτη φορά τι σημαίνει το όνομά τους. Στην συνέχεια το μελωδικό no one knows your name και αμέσως μετά το second thoughts.
Πολύ δεμένοι σαν μπάντα, και φαίνεται από τα πρώτα κομμάτια να επιβεβαιώνουν την φήμη που έχει αρχίσει να ακούγεται κυρίως από άλλα συγκροτήματα του χώρου πως στα live οι GAD. είναι πολύ καλύτεροι από το cd.  O ήχος τους είναι περισσότερο σκληρός και οι κιθάρες παίζουν πολύ πιο δυνατά δίνοντας μια άλλη δυναμική στα κομμάτια τους, δίνοντας μας να καταλάβουμε πως δεν είναι απλά οι Έλληνες που λένε το The end of the road. Εκτός από τα tracks του πρώτου τους δίσκου με τίτλο system may fall μας παρουσίασαν και τρία κομμάτια από τον δίσκο που ετοιμάζουν ο οποίος  όπως μας ανακοίνωσε ο frontman τους Κώστας Αντωνιάδης  Θα κυκλοφορήσει στις αρχές του επόμενου έτους. Αν κρίνουμε από αυτά έρχεται κάτι πολύ καλό!!! Ειδικά το perfect crime εισέπραξε δικαίως πολύ χειροκρότημα. Επέλεξαν να κλείσουν το live me to the end of the road, και φάνηκε να απολάμβαναν το χειροκρότημα, ειδικά ο Drummer τους Σπύρος Παπακώτσης ο οποίος κρυμμένος πίσω από τα πιατίνια του μάλλον δεν είχε καταλάβει τι γινόταν κάτω από τη σκηνή.

Απαιτήσαμε encore και οι Gad. δεν μας  χάλασαν το χατίρι.

Η επιλογή των τεσσάρων κομματιών που ακούστηκαν στον encore φάνηκε να είναι κάτι σαν δήλωση  από την μπάντα για το που ανήκει στον μουσικό χάρτη. In A Manner Of Speaking από Tuxedo Moon σε μια ακουστική version με την κιθάρα του Κώστα, όλοι οι Gad. στην σκηνή και Dragging me down(inspiral carpets)  ala GAD., Safe ένα  από τα καλύτερα κομμάτια του system may fall, πάντα κατά την προσωπική μου άποψη, και τέλος  Butterfly On A Wheel (Mission)